Καλοκαίρι είναι...μπανάκια θα κάνουμε...και κάστρα στην άμμο θα χτίσουμε αν θέλουμε.
Τι όμορφα που είναι όταν παίζεις με την άμμο...ναι ξέρω, μεγαλώσαμε και είναι εκνευριστικό να χώνεται η άμμος παντού (μαγιό, σαγιονάρες, μαλλιά, νύχια κτλ) αλλά ας μην γκρινιάζουμε. Ωραία είναι να κάνεις τον μικρό μάστορα...
Και εκεί που χτίζεις κάστρα με την άμμο, σκέφτεσαι και 'επενδύεις' σε αυτά... ό,τι και καλά θα μείνουν εκεί μέχρι αύριο, μεθαύριο κτλ... Ναι καλά...
Χτίζεις...χτίζεις...γεμίζεις το κουβαδάκι σου...ξαναχτίζεις... τσαντίζεσαι αν κάποιος πλησιάσει γιατί μπορεί να πέσει πάνω τους...και ξαναχτίζεις...
Και εκεί που πιστεύεις ότι έχεις τελειώσει το θεάρεστο έργο σου, από τον πολύ ζήλο, παρατηρείς ένα πετραδάκι στη βάση του κάστρου που σου χαλάει το ντεκόρ...
Γκρρρ.... πρέπει να το βγάλεις από εκεί. Σε εκνευρίζει. Γιατί να το αφήσεις;;; Θα σε τρώει και δεν θα σου αρέσει μετά... βλακεία δεν είναι;
Οπότε πας να αφαιρέσεις το πετραδάκι... και γκρεμίζεται όλο το κάστρο!
Ε όχι...κ το χειρότερο; Έρχονται και σου λένε: εσύ φταις... γιατί πήγες να βγάλεις το πετραδάκι; Ας το άφηνες. Ναι αλλά εσένα δεν θα σου άρεσε! Ήθελες να 'ξηγηθείς' και να το κάνεις ακόμα πιο όμορφο...
Δεν φταις και είσαι σίγουρη γι αυτό. Φταις που τράβηξες την πέτρα κ έπεσε αλλά η θέλησή σου ήταν να είναι όμορφο,να μην νιώθεις καμία ανασφάλεια ότι έφτιαξες κάτι που δεν είναι ωραίο... Τουλάχιστον ξέρεις ότι τώρα δεν συμβιβάζεσαι...όχι από ξεροκεφαλιά...αλλά από θέληση. Απλά την επόμενη φορά ή δεν θα πέσει καθόλου ή θα πέσει και θα γυρίσεις να τους πεις: τι κοιτάτε;;; Ναι, προσπάθησα να το κάνω καλύτερο και δεν....
Τι ωραίο καλοκαίρι... τσάμπα τα κάστρα.
No comments:
Post a Comment